Rond 10u vertrokken we voor een mountainbiketocht rond het Myvatnmeer. Na enkele km een korte wandeltocht naar de top van de Hverfall-krater. Daarna riskeerden we weer eens ons leven door met onze fiets door het Dimmuborgir-lavaveld te willen trekken. Van de 1,4 km konden we toch zeker 60m fietsen. Voor de rest was het sleuren en trekken om de fiets over rosten en stenen te tillen. Enkele Hollanders vonden dit zo een attractie dat ze ons op video vastlegden. Ze waren redelijk onder de indruk aangezien ze effectief dachten dat we heel dit lavaveld met de fiets gedaan hadden.
Maar het echte afzien moest dan pas beginnen: nog 30 km tegen wind en regen inbeuken. We haalden na een tussenstop met warme soep toch het einde van de tocht, wat van An haar knieën niet kan gezegd worden.
Onderweg naar Akureyri nog een machtig watervalletje meepikken, de Godafoss, weederom prachtig.
Maar het echte afzien moest dan pas beginnen: nog 30 km tegen wind en regen inbeuken. We haalden na een tussenstop met warme soep toch het einde van de tocht, wat van An haar knieën niet kan gezegd worden.
Onderweg naar Akureyri nog een machtig watervalletje meepikken, de Godafoss, weederom prachtig.
Die Hollanders waren natuurlijk onderweg naar die waterval onderweg naar Akureyri, de Goudafoss.
BeantwoordenVerwijderen