Dag 19: Reykjavik

Niet veel te zien hier.

Papegaaiduiker gegeten!

Dag 18: paardjes rijden en þingvellir

Vandaag stond er weer iets avontuurlijk op het programma, een tocht door het mooie IJslandse landschap in de omgeving van Geysir op de rug van de typische IJslandse paardjes. De paardjes waren zeer rustig en tam zodat dit toch vrij vlot verliep (alhoewel een vrouw in onze groep er toch in slaagde 3 keer van haar paard te vallen...). De eerste keer dat we wat sneller gingen, was het wel wat wennen aan het hobbelen... Ook deden we zelfs wat river crossings te paard.

Dag 17: Combinatie van alles

Een ongeplande stop in Kerlingarfjoll leverde een van de hoogtepunten van onze reis op: een prachtige kloof vol heuvels met een combinatie van alles wat dit land zo spectaculair maakt. Broebelende modder, walgelijke sulfergeur, hete riviertjes, bruinrode bergen, sneeuw en gletsjerijs, stoom die met een enorme kracht uit allerlei spleten uit de berg spuit en de meest bizarre kleuren van gifgroen tot fluogeel en helblauw.

Namiddag kwamen we eindelijk weer in de bewoonde wereld, tussen de frigoboxtoeristen die in bussen werden afgezet aan de Gullfoss waterval en de beroemde Geysir. Maar niettemin allebei zeer mooi en indrukwekkend.

Dag 16: Serial cooking

De Kjolur-route begon met de trip naar Hveravellir en de bijhorende hut. Ook hier was weer een broebelend veldje van stoompotten, warmwaterbronnen en spuitende modder. Een stevige wandeling leidde naar een grote krater met verschillende sneeuwplekken.

Dankzij een geweldig uitgeruste keuken, bestaande uit 1 kookplaat, deden we die avond aan serial cooking: eerst een pot rijst koken, dan drie zalmen in de pan, gevolgd door wat prei en als laatste statie een pakje hollandaisesaus. Toch was alles nog warm en lekker.

De avond sloten we weer af in warm water, een aangelegde poel met een mix van heet grondwater van 90 graden en koud water.

Dag 15: Raften en jumpen

Onze raftrivier was niet bijster wild, het was blijkbaar de family-afvaart die we gekozen hadden. De niveauverschillen waren niet al te groot, zodat ons leven hier niet al te fel in gevaar kwam. Toch was het een leuke ervaring: onderweg stopten we aan een bergriviertje met heet water, waar we een kop natuurlijk verwarmde choco konden drinken. De volgende stop was aan een klif van enkele meters hoog, waar we in ware kamikazestijl van de klif mochten springen. Het terugzwemmen naar de oever tegen de stroom in bleek toch wel zwaarder als verwacht. Veilig bereikten we allemaal het eindpunt.

Slapen gebeurde in een hutje in Blonduos, de beloofde eigen hot tub en sauna kregen we echter niet aan de praat. Ook de opgetrommelde dochter van de eigenaar slaagde er niet in, waardoor we na wat jammeren van An 5000 van de 15000 kronen terugkregen (zowat 30 euro). Nadat het meisje vijf minuten weg was, werd het redelijk warm in de living en bleek de sauna bijna 105 graden te zijn. Nog nooit zo goedkoop gezweet!

Dag 14: Whale watching

Nadat we ze gisteren op ons bord hadden gehad, stond vandaag het whale watchen op het programma, maar het was een beetje afwachten wat het weer zou geven en hoe we ons zouden voelen. Want het bleek in Akureyri het feestweekend van het jaar te zijn (maandag 3 aug. is bij hun Labour Day en iedereen heeft dus verlengd weekend) en dat hebben we geweten! Er waren optredens in de cafés en op het marktplein (op welgeteld 15m van onze venster), alle IJslanders uit de omgeving waren daar, met als gevolg dat het voor IJslandse normen zeer druk was in 't stad. IJslanders zijn er ook goed in om veel bier te drinken, dus ambiance gegarandeerd. Omdat we niets anders konden dan op vrijdagavond meefeesten ;-) waren we niet helemaal fris voor aan onze boottrip naar de whales.

Maar het was de moeite waard, we hebben 2 verschillenden types walvissen, de minky whale en de humpback whale, van dichtbij meerdere keren zien bovenkomen. Daarnaast zaten er ook een heel aantal papegaaiduikers op het water, leuke en schattige beestjes, maar we gaan ze toch ook eens proberen te eten.

´s Avonds weer feest in ´t stad, dus hebben we weer kunnen genieten van IJslandse bands (van coverbands tot reggae in het IJslands en om de 15 minuten een andere band op het podium, daar kan de Schuer nog iets van leren). Ook weer genoten van een lekkere cocktail met IJslands gezelschap aan de tafel. En om aan te tonen hoe klein de wereld is in IJslands, bleek 1 van de IJslandse dames de kleindochter te zijn van de man die de ijsgrotten in Kverkfjoll had ontdekt en in wiens hut we nog geslapen hebben.

Bless,

Tom Robertson, Maarten Omerson & An Thieudóttir

Dag 13: Village trip Akureyri

Vandaag was het villagetrippen geblazen. Akureyri is een boerengat voor ons (vergelijkbaar met Diest), maar de tweede grootste stad van IJsland. Ons bezoek begon bij het wassalon, daarna de kerk, vervolgens de botanische tuinen en na 50 minuten kwam er reeds een einde aan deze boeiende villagetrip.

Dan maar doen waar een Belg goed in is: op cafe zitten kaarten. Op de achtergrond speelde de plaatselijke DJ al een oefenset, blijkbaar hebben we ook hier weer geluk en zijn er vanavond optredens en andere festiviteiten.

Tot de volgende!

Dag 12: Bicycle Race

Rond 10u vertrokken we voor een mountainbiketocht rond het Myvatnmeer. Na enkele km een korte wandeltocht naar de top van de Hverfall-krater. Daarna riskeerden we weer eens ons leven door met onze fiets door het Dimmuborgir-lavaveld te willen trekken. Van de 1,4 km konden we toch zeker 60m fietsen. Voor de rest was het sleuren en trekken om de fiets over rosten en stenen te tillen. Enkele Hollanders vonden dit zo een attractie dat ze ons op video vastlegden. Ze waren redelijk onder de indruk aangezien ze effectief dachten dat we heel dit lavaveld met de fiets gedaan hadden.

Maar het echte afzien moest dan pas beginnen: nog 30 km tegen wind en regen inbeuken. We haalden na een tussenstop met warme soep toch het einde van de tocht, wat van An haar knieën niet kan gezegd worden.

Onderweg naar Akureyri nog een machtig watervalletje meepikken, de Godafoss, weederom prachtig.

Dag 11: Paint it blue

Na ons vertrek in Keldunes deden we nog een korte ochtendwandeling naar de Rode Berg, een zeer speciale kraterwand met helrood gesteente, dat prachtig afstak tegen de pikzwarte berg die ertegen lag.

Wat daarna kwam bleek zowat het meest bizarre te zijn dat we op deze reis al zijn tegen gekomen. In Krafla is de aardkorst nog steeds zeer geo-actief. Het resultaat daarvan zijn broebelende putten vol blauw-grijze smurrie, stoom die met volle kracht uit de berg komt gespoten, gifgele en -groen mossen op de bergwand en helblauw water dat kookt in kleine meertjes. Je moet het zien om het te geloven, het is echt een kwestie van tijd vooraleer hier nog eens een uitbarsting komt.

´s Avonds stond eindelijk nog eens een zwembeurt op het programma in de Myvatn Nature Baths: een natuurlijke warmwaterbron met water tussen 36 en 41 graden warm, een stoombad en een zweethut.

Dag 10: Water en nog eens water

De machtige watervallen speelden de hoofdrol in het verhaal van vandaag. De Dettifoss (45 m hoog, 100 m breed), de Sellfoss (27 m hoog) en de wewetenhetnietmeerfoss waren indrukwekkend.

De middag brachten we door in het plaatselijke tankstation, samen met eem vettige hamburger en wat alternatieve cd´s, over combinaties gesproken! Namiddag stond een wandeling in de Asbyrgi-canyon op het programma. Weeral een zeer mooi natuurfenomeen.

Dag 9: IJs en ijskoud

Vandaag stond de terugrit uit het diepste van IJsland op het programma, van Kverkfjoll naar Askja en verder naar het Noorden. Pech dat dit net de koudste en witste dag zou worden. Kort na ons vertrek begon het lichtjes te regen, wat na enkele kilometers in sneeuw omsloeg. Onze hoop om in het Viti-kratermeer te gaan zwemmen was snel voorbij. Aangekomen aan de Askja-vulkaan kwamen we in een ware sneeuwstorm terecht. Door de helse sneeuw, de snijdende wind en de duizenden sneeuwvlokjes die als naalden in je wang prikten bereikten we toch de rand van de vulkaan, waar het zicht zowat 20 meter bedroeg.

Ons verblijf bij Keldunes was wel zalig: een proper hutje voor ons alleen en een hot tub op 5 meter afstand!

Dag 8: Highway to heaven

Vandaag een helse rit naar Kverkfjoll, 100 km over zand, grind, stenen, rotsen, lava, putten, plassen en rivieren. Na zowat 6 uren hodderen in de auto kwamen we aan in de mooi uitgeruste berghut.

De attractie van de streek is de fabelactige ijsgrot. Probleem echter aangezien de rivier die we over moesten te diep en te wild was om met ons klein jeepke over te steken. Dan maar proberen om dat te voet te doen. Ons eerste plan om wat grote stenen in de rivier te gooien in een poging om een doorwaadbare plek te creëren was van korte duur: de stroming bleek te sterk zodat onze stenen meteen wegspoelden. Dan maar onze broek uit en proberen om op sandalen door het ijskoude water de overkant te bereiken. Ook deze poging mislukte, de stroming was te sterk en na 10 seconden begonnen je voeten al af te vriezen. Onze redding kwam uit Tsjechië! Toevallig kwam er net een grote gele trekkingcamion vol Tsjechen aangereden die wel zonder problemen de rivier overstaken. We kregen een lift van hen en kwamen zo na een wilde rit toch nog aan bij de ijsgrot.

Deze was echt prachtig: het mooiste blauw dat we ooit gezien hebben. Tegen alle regels in (we riskeren immers ons leven) gingen we wat dieper de grot in om deze natuurpracht te aanschouwen: zie foto.

Dag 7: Eindelijk bloggen!

Vandaag konden we moeilijk uit ons bed na het ijsklimmen en het wandelen nog in de benen. Maar vandaag was het tenslotte onze rustdag. Picknick deze middag aan een van de mooie watervallen. En nu zijn we aan onze fantastische blog bezig.

Voor het avondeten deze avond hadden we keuze tussen twee restaurantjes. Een ervan was volgeboekt, het andere zat ook overvol. Dankzij het Limburggevoel mochten we toch aanschuiven aan de tafel van een Bocholts gezin, met een gezellige maaltijd tot gevolg.

We hadden vandaag zelfs geluk, het bleek de enige dag van het jaar te zijn dat er in Seydisfjordur effectief iets te doen was. In een echte partytent speelde de lokale bluesband ten dans. Heel het dorp kwam samen om te shaken op de dansbare klanken van een bende zestigers, aangevoerd door Bompa Blues, wiens taak er in bestond om af en toe een toets op het keyboard aan te raken.

Na afloop van het concert werden we door de lokale jeugd meegesleurd naar The Guitar Party, wat dialect bleek te zijn voor een karaokebar in iemands living. Het werd nog laat en gezellig. Nog een welgemeende groet aan Jos, Carla, Joke en An!

By the way, we kregen net een sms van Leen, zus van An. Blijkbaar was het heel slecht weer deze week in Belgie. Daarnaast had ze al veel minder last van haar aambeien dan vorige week, toen ze zelfs amper op een stoel kon zitten. Nog veel beterschap, Leen!

Tot een van dees.

Dag 6: Almost the middle of the middle of nowhere

Vrijdag was het de bedoeling het moeilijk te bereiken Lonsoraefi te bezoeken. We waren er klaar voor. De rivieren werkten echter tegen. Een paar dikke keien te veel en te diepe rivieren en we moesten onze rit stoppen. Niet erg, we waren al redelijk ver gevorderd, hebben onze 4 x 4 laten staan, en de bergen daar beklommen. We zijn dan misschien niet tot in de middle of the middle of nowhere geraakt, maar de middle of nowhere was al indrukwekkend genoeg. De avond in de hostel met de 15 Italianen en onszelf was ook legendarisch.

Dag 5: Climbing up the ice

Dag 5 dan, donderdag 23/07. Voormiddag hebben we een wandeling gemaakt in het gebied rond Vatnajokul (grootste gletsjer in Europa) waarbij we ook de waterval Svartifoss bezochten. Weer adembenemend mooi allemaal en nu pas onze eerste regenbui... Namiddag was het dan zover: onze eerste keer ijsklimmen. Skijas, muts, handschoenen, helm, harnas, ice boots, ja, we zijn op zomervakantie. Een unieke ervaring dat ijsklimmen, en we moesten al onmiddellijk vrij steil omhoog, vermoeiend voor de spieren, maar toch tevreden teruggekeerd.

Onderweg nog even stoppen aan Jokulsarlon, het meer met de drijvende ijsblokken waar Lara Croft en James Bond hun leven reeds waagden vooraleer wij er kwamen. 's Avonds na een heerlijk buffet in een museum-restaurant, laat gearriveerd in onze mooie hostel in Hofn.

Dag 4: Many rivers to cross

Het wegrijden uit Landmannalaugar, weer over gravelwegen met vele riviertjes, was wederom geweldig mooi. Omderweg kregen we een mix voorgeschoteld van vulkaankraters (met of zonder meer erin), mooi gekleurde bergen, lavavelden, watervallen, ... en meer van dat moois. Na een lange rit ('s middags picknick bij riviertje) met onze Hyundai Tucson, kwamen we aan in Svinafell, daar ook nog gezwommen in verwarmd buitenzwembad.

Dag 3: Landmannalaugar

De 3de dag verder gereden naar Landmannalaugar met onderweg onze eerste ‘rivercrossings’, toch wel spectaculair en de eerste keer braaf uitgestapt om te kijken waar we het best door de rivier konden rijden. Ondertussen staat de teller van rivercrossings al op 41 en stappen we zeker niet meer elke keer uit om te kijken: we zijn al getraind!
De stevige wandeling in Landmannalaugar was magnifiek, een afwisseling van turkooise bergen, lavavelden, besneeuwde bergtoppen en plaatsen waar de stoom uit de grond komt. De stramme spieren konden nadien wel wat ontspanning gebruiken, waarvoor de beek die verwarmd werd met warm water uit de bergen daar perfect was. Heerlijk zo relaxen in een beek van 36 graden!

Dag 2: Welcome to the Blue Lagoon

Jawel, de blog is al drukker bezocht door onze gasten dan door onszelf, maar we hebben dan ook ons leven al geriskeerd in IJsland en hebben geen toegang gehad tot internet. Vandaag is het zover, we zitten in een stad, met jawel, 740 inwoners, dus we kunnen onze blog eens vullen met straffe verhalen.

IJsland lost inderdaad alle verwachtingen in en nog veel, veel meer, van zwemmen in een natuurlijk verwarmde beek tot ijsklimmen, we hebben het al allemaal gedaan de afgelopen week. Daarnaast hebben we al supergoedweer gehad, maar een namiddag regen en voor de rest veel zon en wind.

De 2de dag zijn we gelijk goed begonnen met een duik in de Blue Lagoon (en nee, Mel Brooks, euh, Brooke Shields hebben we daar niet gezien). Heerlijk, zo'n warm water wat uit de aarde opborrelt. Na een relaxerend begin van de trip vonden we het tijd voor avontuur en zijn we richting het Fjallabak Nature Reserve gereden, onze eerste ‘experience’ op binnenwegen, wat een gehobbel, maar zo’n prachtige natuur om je heen! ‘s Avonds verbleven we in een prachtig hutje midden in het natuurpark, waar we helemaal alleen zaten, heerlijk, zover van de beschaving.

IJsland is gevaarlijk. IJsland is een ramp

IJsland is gevaarlijk. IJsland is een ramp. IJsland kan je laatste reis zijn. IJsland is één groot risico.

Inderdaad, een mens wordt niet vrolijk van het lezen van IJslandse reisgidsen. Steevast wordt gewezen op de gevaren, de risico's, de grillen der natuur, het wispelturige klimaat, de verraderlijke wegen, de steeds draaiende wind, de felle regenbuien, de onvoorspelbare rivieren, de vreselijk dure huurauto's, de enorme gletsjers, de wilde watervallen en andere onheilspellende elementen van het ijselijke IJlandse eiland.

Een willekeurige greep uit de spannende thiller "Wereldwijzer IJsland" van Arnold Jansen:

"De naam en de ligging van het eiland doen het ergste vermoeden. Het weer is erg onvoorspelbaar en de bezoekers moeten op het ergste voorbereid zijn", p 127

"Heldere luchten, sneeuw en hagelbuien wisselen elkaar op dit eiland in hoog tempo af", p 127

"Zorg bij tochten door het binnenland voor een noodrantsoen", p 133

"Bovendien is het raadzaam anderen van uw plannen in kennis te stellen", p 149

"Er zijn veel heuvels en andere kleine verhogingen in het landschap, waardoor het onmogelijk is om te zien wat er voor u op de weg gebeurt", p 149

"Schapen, die aan de wegkant staan te grazen, kunnen onverwachts de rijbaan opspringen wanneer er een auto aankomt", p 150

"U dient ook aandacht te besteden aan het binnen de kanten van de weg blijven, want deze zijn vaak instabiel en er bestaat een niet geringe kans om van de weg af te geraken", p 150

"Als bestuurder moet u ook rekening houden met een sterke wind", p 151

"Op het eerste gezicht schijnen veel van de niet-overbrugde rivieren redelijk eenvoudig oversteekbaar te zijn. Let goed op, want deze rivieren kunnen hun zeer grote stroomsnelheid bewijzen als u eenmaal middenin deze rivier bent aanbeland", p 151

"Het binnenland is zelfs een uitdaging voor de meest avontuurlijke reizigers onder ons. Het was tot voor kort ook het gebied waar mensen op raadselachtige wijze de dood vonden of in het niets verdwenen", p 205

"Wat wellicht nog belangrijker is: u kunt er niet op vertrouwen dat er hulp komt wanneer die nodig is", p 206

"Wees ervan doordrongen dat de temperatuur van de IJslandse rivieren erg laag is, koud genoeg om kramp te krijgen of zelfs de dood tot gevolg kan hebben wanneer iemand zo ongelukkig is om er in te vallen", p 207

"Overal pruttelt en sist het onder uw voeten. Ineens hoort u een korte plof en klodders grijze modder spatten alle kanten op", p 270

"Er zit echter zoveel zwavel in het water dat de partner ook minimaal een duik moet nemen, anders is de stank de rest van de dag en/of nacht bijna ondraaglijk", p 246

"Het spreekt voor zich dat bezoeker de grootst mogelijke voorzichtigheid in acht moeten nemen wanneer zij in het gebied lopen. Ze mogen onder geen enkele voorwaarde de ijsgrot ingaan omdat immense blokken ijs zonder enige waarschuwing uit het dak naar beneden storten", p 348

Je kan je dus wel voorstellen dat we enorm uitkijken naar deze reis. Dankzij de goede raad van de reisgidsen zijn we op alles voorzien. In onze amper 20 kg wegende bagage vind je dan ook zowel zonnecreme als een ski-jas, zowel dikke wandelschoenen als een zwembroek, zowel een tandenborstel als een zakmes, zowel een iPod als een berg pleisters en natuurlijk kilo's deodorant.

Vanaf 19 juli kan je onze reis volgen via deze blog. Je vindt er ons roadboek met alle overnachtingen en activiteiten, zodat je perfect kan zien welke risico's we die dag lopen. Zolang één van ons leeft, zal deze blog regelmatig aangevuld worden met stoere verhalen en gevaarlijke foto's.

Morituri te salutant


An, Maarten en Tom